Milieu en Politiek

Wij werken graag met natuurlijke stoffen, tegen de algemene trend van steeds meer kunststof in de kleding. We lazen onlangs een artikel: "Kust bedreigd door wassen polyester kleding". Daarna een artikel over de goedkope prijzen van textiel ten koste van.....

 

MILIEU

http://www.fashionunited.nl/Nieuws/Leads/Kust_bedreigd_door_wassen_polyester_kleding_2011112834609/ Hier kregen we toch wel enigszins een gevoel van onbehagen bij.

Blij dat er nog bedrijfjes zijn die zich met onze toekomst bezig houden en met natuurlijke stoffen werken (het wassen van polyester kleding draagt bij aan het zwerfafval in de oceanen, vooral in de kustgebieden. Onze vissen krijgen dat afval binnen. Maar ook als wij dat minuscule afval inademen, kan dat resulteren in tumoren).

Lees onderstaand artikel:

Kust bedreigd door wassen polyester kleding

maandag 28 november 2011

Door het thuis wassen van synthetische of polyester kleding in de wasmachine dragen mensen indirect bij aan de vorming van de 'plastic soep'. Het microplastic dat vrijkomt bij het wassen van synthetische kleding is vergelijkbaar met de drijvende vuilnisbelt met plastic rotzooi (vuilniszakken, plastic flessen maar bijvoorbeeld ook voetballen en legoblokjes) in de oceaan. Deze week - op 30 november en 1 en 2 december - organiseert de Plastic Soup Foundation een driedaagse campagne om Nederlandse consumenten bewust te maken van het plastic zwerfafval in de oceanen.

Piepkleine plastic deeltjes ofwel microplastic worden steeds vaker langs de kunstlijn aangetroffen en in leefgebieden voor vissen en zeedieren. Dit microplastic voegt zich niet bij ander (groter) afval in de zeestroom van de Grote Oceaan - de vuilnisbelt op zee waar de Verenigde Staten ongeveer twee keer in passen - maar zet zich af op de kustlijn waar dieren het binnenkrijgen. Dat blijkt uit onderzoek onder leiding van Dr. Mark Browne van University College Dublin, dat begin november is gepubliceerd in het Amerikaanse wetenschappelijk tijdschrift Environmental Science & Technology. De minuscule stukjes plastic bedreigen niet alleen de flora en fauna in het kustgebied, maar vormen ook een gevaar voor de volksgezondheid. "Wanneer mensen microplastic vezels inhaleren worden die opgenomen door de longen wat kan resulteren in tumoren. En van geverfd polyester en acrylstoffen is bekend dat zij eczeem kunnen veroorzaken," aldus Browne. Browne benadrukt dat het precieze gevaar voor mens en dier verder moet worden onderzocht.

De groep onderzoekers uit Ierland, Groot Brittannië, Australië en Canada analyseerde de herkomst van het microplastic op achttien locaties (zeewater en zandstrand) in zes continenten. In het wetenschappelijk artikel 'Accumulation of Microplastic on Shorelines Woldwide: Sources and Sinks' wordt geconcludeerd dat een groot deel van het microplastic via het riool in de oceaan terecht komt en vaak afkomstig is van het spoelwater uit wasmachines. Hoewel filtersystemen in de riolering veel rotzooi uit het rioolwater zeven, zijn die niet toegerust op het microplastic dat er grotendeels doorheen spoelt. Ook blijkt de concentratie microplastic in dichtbevolkte gebieden veel hoger dan elders.

Bij forensisch onderzoek kwam naar voren dat het microplastic veel overeenkomsten vertoont met de synthetische vezels in kleding. Polyester is relatief goedkoop, kreukvrij en slijtvast en het is dan ook een veelgebruikte textielsoort voor topjes en truien, ondergoed en dekens. De onderzoekers deden vervolgens experimenten met het wassen van kleding in drie verschillende huishoudelijke wasmachines (maar zonder wasmiddel) en ontdekten dat één kledingstuk meer dan 1900 vezels per wasbeurt kan afgeven. Grote boosdoeners zijn fleece kleding en dekens, bij het wassen daarvan komen naar verhouding de meeste plastic vezels vrij.

Maar het wassen van polyester kleding is niet de enige bron van microplastic in de oceaan. Stichting De Noordzee voert sinds september de ‘Ik scrub plasticvrij’ campagne tegen microplastic in verzorgingsproducten. "We hebben inmiddels een lijst met meer dan negentig verzorgingsproducten waarin microplastic zit," zegt woordvoerder Marchien de Ruiter. "Het gaat voornamelijk om scrubs en wasgels, maar ook om tandpasta, lipgloss en zelfs lenzenvloeistof. Op de verpakking heet dat meestal polyetheen, maar het is plastic dat ook via het riool in de zee belandt." De Ruiter bevestigt dat de gezondheidsrisico's van microplastic nog worden onderzocht, "maar als vogels en vissen het binnenkrijgen met hun andere voedsel of omdat ze het voor plankton aanzien, dan komt het ook in onze voedselketen terecht".

Onderzoekers adviseren modebedrijven en wasmachineproducenten nieuwe methodes te ontwikkelen en zo de afgifte van plastic vezels in het spoelwater terug te brengen. Ook extra filters in de rioolzuiveringssystemen zouden een remedie kunnen zijn. Gevreesd wordt dat de hoeveelheid microplastic door de groei van de wereldbevolking anders in veertig jaar tijd zal verdubbelen. Stichting De Noordzee heeft de producenten van verzorgingsproducten aangeschreven het polytheen uit te bannen. Ook is een handtekeningenactie gestart die inmiddels 3400 keer is ondertekend. Woensdag 30 november is het twaalfde duurzaamheidsconcres in Den Bosch, dat wordt geopend door Charles Moore, die in 1997 tijdens een zeiltocht de plastic soep ontdekte en daar als eerste aandacht voor vroeg.

Het kleine plaatje toont fragmenten van microplastic onder een microscoop (Copyright: Dr Mark Browne, University College Dublin en Environmental Science & Technology)

 

POLITIEK

http://www.demorgen.be/dm/nl/2462/Standpunt/article/detail/1540251/2012/11/27/De-prijs-van-een-goedkope-prijs.dhtml

De prijs van een goedkope prijs

OPINIE − 27/11/12

"Heel misschien kan deze ramp ertoe bijdragen dat er sneller werk wordt gemaakt van een minimumcharter over lonen en werkomstandigheden

Gek is dat, hoe onze psychologie soms in elkaar zit. Zeshonderd euro voor een nieuwe iPhone, daar sparen we dan wel even voor, maar de prijs lijkt ons niet onoverkomelijk voor een technologisch hebbeding. Een etentje met vrouwlief voor een speciale gelegenheid mag ook best 100 euro kosten. Maar o wee als we voor een T-shirt meer dan enkele euro's zouden moeten neertellen. Want kleren, dat zijn we zo gewoon geworden, mogen echt haast niets meer kosten.

De prijs voor die mentaliteit is pijnlijk duidelijk geworden in Dhaka, Bangladesh, waar 112 doden vielen in een textielfabriek. Met geen of minimale brandveiligheidsvoorzieningen. Waar mensen werken tegen een loon van zeggen en schrijven 30 euro per maand. Ngo's die de situatie monitoren zeggen dat je je de film Daens moet voorstellen, maar dan nog wat erger.

Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties leeft bijna 90 procent van de bevolking er onder de armoedegrens, ook zij die werk hebben in de textielfabrieken. Ruim 4 miljoen mensen werken in de kledingindustrie van Bangladesh. Ze maken geen kleren voor zichzelf, maar voor ons. H&M, C&A, Carrefour, Inditex, Wallmart, Zara, er is geen grote keten te vinden die geen beroep doet op het lagelonenleger uit Azië. De fabriek waar de brand woedde was bezig met een order van 220.000 sweatshirts voor C&A. Het bedrijf haastte zich gisteren om haar medeleven te betuigen met de getroffen families en de slachtoffers.

Nee, C&A moet niet extra met de vinger gewezen worden. De hele textielindustrie heeft haar businessmodel gebaseerd op lage lonen, slechte werkomstandigheden, en een marketing waar meer op lage prijs dan op kwaliteit gespeeld wordt. Niet alleen de kwaliteit van het kledingstuk, maar ook de kwaliteit van de omstandigheden waarin het gemaakt wordt. Het is ook niet dat er geen inspanningen geleverd worden. Alleen gebeuren ze mondjesmaat, met muizenstapjes, en vaak te laat.

En achter de hooggestemde beloftes en charters van de bedrijven blijft een bittere realiteit leven: die van honderdduizenden die uitgebuit worden omdat we het zo gewoon zijn geworden. Misschien, heel misschien, kan deze ramp ertoe bijdragen dat er sneller werk wordt gemaakt van een minimumcharter over lonen en arbeidsomstandigheden.

Maar het zou ook een beetje te makkelijk zijn alleen de textielketens de schuld te geven. Iedere keer dat wij zelf een T-shirt kopen tegen een ridicule prijs, zouden we niet trots moeten zijn dat we zo een koopje gedaan hebben. Want we weten eigenlijk verdomd goed tegen welke menselijke kostprijs dat soldenkoopje in onze handen is gevallen."

 

 

Z-IEN: ONTWERPEN MET PASSIE!

Wij vinden het belangrijk om een uniek aanbod te hebben. We doen niet mee met de eenheidsworst in het modebeeld en vinden het belangrijk dat alle kleine persoonlijke bedrijfjes blijven bestaan. Wat blijft er nog over in de meeste winkelcentra? Juist, alleen de grootwinkelbedrijven die ervoor zorgen dat we allemaal hetzelfde gekleed gaan. Wij houden niet van deze saaie eenheid. We vragen ons af of we dat allemaal echt willen. Massaproductie staat niet in ons woordenboek. Wij bieden betaalbare luxe. Al onze tevreden klanten zijn ons visitekaartje.

Goed geZ-IEN!

occupy

De crisis gaat maar door. Desondanks blijven we MASSAAL ons geld brengen naar de grootwinkelbedrijven, degenen met een beursnotering (al het geld blijft geconcentreerd bij de happy few, die 1 % van de wereldbevolking, the VERY RICH, mensen die toch al niks meer nodig hebben). Deze happy few heeft straks alles in handen. Met het grote geld ook de politiek in de zak. Dus, stom genoeg, zorgen we (wijzelf, de resterende 99%) zelf voor onze "ondergang". Bovendien zijn we allemaal klonen van elkaar: allemaal hetzelfde goedkope jurkje of sjaaltje van een warenhuis omdat het zo goedkoop is. Het besef dat dit op de lange duur wel eens heel erg duur zal komen te staan voor ons allemaal, en vooral voor onze kinderen, dringt langzaam tot ons allemaal door! De crisis zal harde sporen achterlaten. Wij moeten bij elkaar gaan kopen en ruilen etc etc.. De enige manier om het tij te keren!   

 

logo ideallogo mrcashlogo sofortlogo paypallogo creditcard
Postnl
Gratis verzending vanaf €20